Varen op het Spierekanaal

Een verslag van Cor en Corry uit Utrecht die in Spiere aanmeerden aan het Spierekanaal:

"Op 9 augustus 2011 hadden we een zeer bijzondere vaartocht met ons ex-vrachtschip uit 1912.

Er loopt een kanaaltje van de Schelde naar Lille, door een klein stukje Vlaanderen en verder door Wallonië en Frankrijk.
Dit kanaal, het Spierekanaal was meer dan 25 jaar gesloten. Wij vonden onderweg een foldertje dat het kanaal dit jaar (2011) op 2 juni weer open was gegaan en op internet was inderdaad iets te vinden dat het klopte. Dat was het proberen waard.
Op de Waalse sluis op de Schelde (Escaut dus) 10 km voor het Spierekanaal maakte de sluiswachter de doorvaartpapieren in orde, zou het kanaal bellen en zwaaide ons nog vriendelijk na.

Met een harde zijwind mikte we onze 4.40 meter door een 5 meter breede openstaande keersluis bij Spiere.
Het kanaal was 16 meter breed en met rotsblokjes gestort in de wal en niet al te diep aan de kant.
Op het Vlaamse stukje (1,5 km) lag een mooie nieuwe aanmeersteiger, die wij voorbij voeren met het idee dat na 2 km de sluiswachter bij de Waalse sluis klaar stond.

Echter geen sluiswachter of enige aanmeermogelijkheid te zien, wel een bord met een marifoonkanaal.
In onze beste Frans gevraagd op marifoonkanaal 79 naar een sluisschutting en we begrepen dat de sluiswachter onderweg was.
Er kwam geen sluiswachter wel iemand die ons kwam vertellen dat we te hoog waren, want 5 km verderop hadden ze die ochtend in Wallonië een spoorbrug in onderhoud genomen en daardoor was de doorvaarthoogte nu nog maar 2,5 meter in plaats van 4 meter en dat duurde tot half september.

Er waren  volgens onze onheilboodschapper ook verderop geen mogelijkheden om met onze 24 meter te draaien en we hoefden toch maar 2,5 km achteruit. Ik probeerde maar niet uit te leggen dat zonder kopschroef, met stevige zijwind in een smal kanaaltje, rijk voorzien van losgestorte rotsblokjes aan de zijkanten, dat een heel experiment is.

De eerste 200 meter tussen de bomen was nog te doen. Daarna zijn we met al onze bandjes onder het schip blijven wachten tot de wind ging liggen.
Om 18.30 uur voeren we verder achteruit naar de nieuwe aanmeerplek in Spiere. Dat wat dus 20 minuten heen varen en in 100 minuten terugvaren.

Door de stremming zijn we een paar dagen in Spiere blijven liggen en bewonderden met de fiets de omgeving, het kanaal, de kanaalgedichten en het terras in Spiere.

Spiere-Helkijn is zeker geen plek om over te slaan.

Wij hopen dat bij het invaren van het kanaal nog eens alle informatie over het kanaal en omgeving en gebruik van het kanaal in het Nederlands en Frans komt te staan."

Cor & Corry van het schip de IJsselstroom uit Utrecht (Nederland)